Recenzja PUZZLING PLACES – 3D JIGSAW SIM = Puzzle 3D, które zaskakują!

Recenzja, Youtube, , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , ,

Świeże podejście do klasycznych puzzli.

RECENZJA YOUTUBE:

=== NIECO O GRZE ===

 

Puzzling Places – 3D Jigsaw Sim to dzieło 7-osobowego niemieckiego studia Realities.io Inc. Tytuł na Steam został wydany 9 kwietnia 2026 roku. Są to nietypowe puzzle, ponieważ umiejscowione w środowisku 3D, a my będziemy składać do kupy trójwymiarowe elementy.

Wizualnie gra wygląda ciekawie. Przedstawia w trójwymiarze różne lokacje, których składowe zostały pocięte na wiele elementów. Możemy je obracać wokół osi, przybliżać i przymierzać do miejsca, gdzie mogą pasować. Sam wygląd przypomina skanowanie lidarem – wygląda, jakby ktoś zeskanował w 3D różne miejsca i obiekty, a następnie pociął je na fragmenty. W ten sposób budujemy bryłę. W przypadku obiektów przedstawiających różne miejsca mają one wyraźne niedokładności i dosyć rozmyte tekstury. Część elementów została też dodana w późniejszej obróbce, scena zatem żyje, wzbogacona o zwierzęta, pojazdy, ludzi oraz lekkie animacje środowiska. Dźwięk jest dosyć ubogi i ogranicza się do naszych kliknięć w interfejsie oraz potwierdzenia dopasowania elementów. Sporadycznie, przy przybliżeniu lokacji, pojawiają się też dźwięki środowiskowe. W grze towarzyszyć nam będzie przyjemna, spokojna muzyka.

Autorzy oddali w nasze ręce 18 pozycji do rozwiązania. Gracz przed startem może wybrać poziom komplikacji układanki, która w zależności od wybranej pozycji do ułożenia może liczyć od 25 aż po 1000 elementów! Dodatkowo czeka nas wybór jednego z 2 trybów rozgrywki.

Pierwszy z nich, „Journey Mode”, jest trybem uproszczonym. Startujemy z już ułożonym fragmentem układanki, a na rękę, niczym w rozdaniu kart, otrzymujemy 6 puzzli do ułożenia. Zawsze są to takie, które pasują do już ułożonego fragmentu układanki, co jest znacznym uproszczeniem. Wszystkie puzzle, które podnosimy, są już obrócone we właściwym kierunku, pozostaje jedynie znaleźć ich docelową lokalizację. Jeśli nie potrafimy namierzyć, gdzie umieścić dany element, możemy wcisnąć klawisz TAB, który przelosuje przekazane nam elementy. Przypominam, że nie trzeba ich przekręcać, wystarczy odnaleźć właściwe miejsce, gdzie należy je umieścić.

Drugi z trybów, tryb klasyczny, jest już znacznie trudniejszy. Startujemy na planszy z jednocześnie dostępnymi, przemieszanymi wszystkimi puzzlami. Co więcej, są one obrócone w losowym kierunku. Musimy sami kompletować całą układankę, a pomóc ma nam w tym zestaw kilku zdjęć prezentujących gotowe, ukończone rozwiązanie. Opierając się na dostarczonych zdjęciach, kolorystyce obiektów oraz kształtach, w jakich zostały wycięte, naszym zadaniem będzie ułożyć całość.

Puzzle można rotować jedynie wokół osi Y, co znacznie ogranicza ilość kombinacji. Strach pomyśleć, co by było, gdyby można było je jeszcze przekręcać pod kątem! Rozwiązywanie aktualnych puzzli można przerwać w dowolnym momencie i powrócić do nich później, stan rozgrywki jest automatycznie zapisywany. W zależności od tego, czy rozwiązywałeś już raz którąś z zagadek i znasz już nieco układ planszy, czy też może sięgasz do niej po raz pierwszy, te potrafią znacząco różnić się poziomem trudności i tym samym czasem potrzebnym na ich rozwiązanie. Samo układanie i dopasowywanie jest dosyć proste, ponieważ nie trzeba zachowywać 100% dokładności – części zaskakują do siebie, jeśli są wystarczająco blisko siebie i zlepiają się na stałe, jeśli były poprawne. Dodatkowo istnieje opcja pojawiania się elementów wizualnych w postaci gwiazdek, jeśli naprowadzisz element w pobliże jego docelowego miejsca. To strasznie upraszcza grę – ale autorzy dali nam rozwiązanie: można to całkowicie wyłączyć, albo też włączyć opóźnienie, np. o pół sekundy albo i 3 sekundy, przez co nie będziemy sobie psuć zabawy. Ja sugeruję ci wydłużyć ten czas, inaczej będzie nazbyt prosto, a tak jest domyślnie. Swoją drogą – fajny pomysł, iż autorzy przesunęli wybór poziomu trudności do rąk gracza. To my decydujemy, jak trudnego wyzwania się podejmiemy. Przy użyciu największej ilości możliwych części, jak np. 1000 elementów – wskazówki realnie pomagają, nie odbierając już tak bardzo satysfakcji z samodzielnego rozwiązania problemu.

OCENA: POZYTYWNA = 7/10

Puzzle miło mnie zaskoczyły. Okazało się, że pomimo dużej pikselozy przy zbliżeniu do obiektów, samo układanie jest bardzo przyjemne. Klocki są dziwnie pocięte, ale nadal można szukać wspólnego punktu połączenia poprzez dopasowanie sposobu ich podzielenia, badając kształty. Bardzo fajne, a szczególnie dlatego, że jako gracz możemy wybrać szeroki poziom trudności. Gra daje nam wybór pomiędzy rozwiązywaniem zagadek ze wspomaganiem, jak i też wybór znacznie trudniejszego trybu klasycznego, w którym liczy się nasza spostrzegawczość i umiejętność zauważania szczegółów. Wybór większej ilości części ma realną różnicę w odbiorze gry – po prostu czuć, że gra staje się bardziej wymagająca. Tym samym system podpowiedzi zmienia charakter samej zabawy.

Pewien problem w tym, że bazowa ilość lokacji do rozwiązania jest stała, jest to 18 pozycji – przy czym autorzy są w tym zakresie wyjątkowo produktywni i możemy dokupić jedno z wielu DLC, rozwijając bibliotekę dostępnych zagadek. I tu zagadka, czy są drogie czy tanie, gdyż kosztują kilka złotych, ale zwykle dodają jedynie jedną pozycję. Podstawowa zawartość jest raczej skromna, choć powinna wystarczyć na kilkanaście godzin dobrej zabawy.

Gra jest medytacyjna i spokojna. Nie ma tu wyścigu z czasem, wszystko toczy się w tempie wyznaczonym przez samego gracza. Dodatkowe animacje świata gry wprowadzone przez autorów tchną też do niego nieco życia i umilają rozgrywkę. Przypomina to nieco dioramy, choć bardziej żywe. Tytuł powinien sprawdzić się w bibliotece osób lubiących rozwiązywać puzzle, zagadki czy też gry w ukryte obiekty. Słowem: relaks, spokój i przyjemność z układania!

Ja bawiłem się dobrze, tak więc polecam.

Screeny: