RECENZJA YOUTUBE:

=== NIECO O GRZE ===

• STEAM = https://store.steampowered.com/app/4852570/Pidgeon_Pocket/?curator_clanid=31951226
• Data wydania = 2 listopada 2026
• Producent = Lianes8 Studio
• Wydawca = Lianes8 Studio, TrueColor Games
• Gatunek = Wczesny dostęp, Inkrementacja, Zręcznościowe, Rekreacyjne, Relaksujące, Przytulne, Urocze, Pikselowa grafika, Łupy, Collectathon, Gospodarka, Strategiczne, Zarządzanie zasobami, Kolorowe, 2D, Jednoosobowe, Niezależne, Ptaki, Zabawne, Familijne
• Recenzje użytkowników = BRAK (dopiero wydana)
• Multiplayer =  BRAK
• Polska wersja językowa = JEST!
• Regularna cena = 21.50 PLN
• Wsparcie dla pada = JEST
• Gdzie kupić najtaniej? = https://gg.deals/game/pidgeon-pocket/

Pidgeon Pocket to dzieło studia Lianes8 Studio. Gra została wydana na Steam 9 listopada 2026 roku w ramach wczesnego dostępu (Early Access). W tytule tym tworzymy szajkę gołębi parającą się okradaniem osób przemierzających park miejski.

Grafika jest dosyć mocno rozpikselowana i utrzymana w stylistyce retro 8-bit. Momentami jest na tyle mało czytelna, iż nie jesteśmy w stanie rozróżnić postaci biegających po parku, szczególnie gdy dynamika zdarzeń dodatkowo utrudnia ich rozpoznawanie – ale jest to też celowy zamysł autora gry. Dźwiękowo gra jest dosyć uboga i towarzyszyć nam tu będą odgłosy naszych akcji oraz tło muzyczne.

Rozgrywka toczy się w centrum miasta, w parku miejskim, będącym także miejscem organizacji okazjonalnych atrakcji. Gra zawiera 9 wydarzeń specjalnych oraz zwykły dzień, co daje łącznie 10 różnych wariantów rund. Mogą to być na przykład maraton, parada, koncert czy pokaz psów, które zmieniają wygląd parku oraz rodzaj przebywających tam osób. Dodatkowo park może przybierać jeden z pięciu motywów graficznych, wśród których znajdziemy np. Halloween, Boże Narodzenie czy feudalną Japonię. Grałem w wersję przedpremierową, w której obecny był także motyw czarno-biały, zastąpiony później wspomnianą Japonią. Powodował on ciekawe problemy – niemalże wszystko wyglądało identycznie i ciężko było wyróżnić przeciwników. Zdarzenia w parku skutkują np. pojawieniem się bogaczy, którzy oznaczani są okręgiem, symbolem monety czy też koroną. Okradzenie takiej osoby może zapewnić nam spory zastrzyk pieniędzy. Park jest poprzecinany kilkoma uliczkami, na których stoją ludzie lub po których się przemieszczają. Są to zarówno zwykli mieszkańcy, jak i muzycy, artyści czy osoby z bogatszych warstw społecznych. Jeśli dodamy do tego, że jest ich cała masa i część z nich się porusza, powoduje to straszne zamieszanie, w którym ciężko jest rozróżnić, kto jest kim. Układ uliczek parku jest niezmienny, lecz trafiają się różne urozmaicenia w postaci zmiennej pogody, pór roku czy też wydarzeń. Gra nagradza kolejne udane kradzieże, pozwalając na budowanie combo z kilku akcji pod rząd. Zwiększa ono mnożnik zysku oraz zdobywanego doświadczenia. Dlatego warto skrupulatnie wybierać cel ataku, by nie dać się ująć, gdyż schwytanie skutkuje wyzerowaniem mnożnika combo, a nawet kończy daną wyprawę, jeśli dysponujemy tylko jednym gołębiem.

Naszą przygodę rozpoczynamy z jednym wytresowanym gołębiem. Możemy wskazać miejsce pośród tłumu ludzi odwiedzających park, a ten uda się tam i zwędzi nieco pieniędzy przebywającej tam osobie. Problemem będz ie czas dolotu, ponieważ osoba może się w międzyczasie przemieścić, więc gołąb może trafić w pustkę i powrócić do miejsca gniazdowania bez łupu – trzeba zatem celować niejako z wyprzedzeniem w miejsce, w którym pojawi się nasza ofiara w chwili dolotu gołębia. Co więcej, na miejscu przebywają funkcjonariusze policji oraz łowcy z siatkami, którzy szczególnie na początku gry są bardzo skuteczni w chwytaniu naszych gołębi. W ten sposób niektóre z początkowych wypraw kończyć się będą porażką, przynosząc jakieś groszowe zarobki albo też żadnych. Na szczęście nie ma to żadnych długofalowych następstw, zatem można po chwili wyruszyć na kolejną wyprawę. Bezpośrednim następstwem ujęcia gołębia jest utrata przenoszonego przez niego łupu, nie tracimy jednak zdobytych wcześniej ulepszeń ani pozostałej progresji. Atak gołębia na wybrane miejsce powoduje spłoszenie tłumu, który zaczyna poruszać się w różnych kierunkach, robiąc zamieszanie na ekranie. Dodatkowo zawsze aktywuje to znajdujących się w okolicy funkcjonariuszy policji, którzy ruszają na miejsce i zaczynają patrolować uliczki – musimy zatem uważać, by nie dać się ująć. Biorąc pod uwagę, że na ekranie panuje zamieszanie, nie zawsze będzie to proste.

Czas na nasze działania jest ograniczony, zatem w trakcie rozgrywki będziemy często powracać do bazy i wyruszać na kolejne kilkunastosekundowe wyprawy, których czas trwania możemy wydłużyć, wykupując odpowiednie ulepszenia. Po każdej zakończonej wyprawie naszym oczom ukaże się podsumowanie informujące nas, ile pieniędzy udało nam się pozyskać.

Zebrane pieniądze będą potrzebne do zakupu ulepszeń, a tych trochę jest. Na początku pozyskiwanie pieniędzy idzie dosyć opornie, a koszt kolejnych wynalazków jest dosyć wysoki, więc potrzeba wielu podejść, nim uzbieramy odpowiednie środki. Z czasem nasze zyski gwałtownie się zwiększają, pozwalając na zakup jednego lub więcej ulepszeń po każdej wyprawie. Ulepszenia są podzielone na kilka kategorii i zwykle mają kilka lub kilkanaście stopni wzmocnienia. Drzewko wynalazków daje różne efekty: wydłuża czas trwania wypraw, zwiększa prędkość przelotową gołębi, przyciąga do parku bogatszych mieszkańców, zwiększa liczbę odwiedzających go osób czy też zmniejsza szansę na schwytanie podczas kradzieży. Kupowanie ulepszeń zwiększa też wskaźnik stada, a po jego zapełnieniu nasz zespół wzbogaci się o kolejnego gołębia – możemy posiadać ich maksymalnie pięć.

Celem gry jest wykupienie całego drzewka technologii, co można osiągnąć w kilka godzin rozgrywki. Według oficjalnych informacji gra ma 40 poziomów doświadczenia, 34 ulepszenia i 13 rang gołębi. Twórca określa przejście wszystkich 40 poziomów jako ukończenie dostępnej progresji, choć dla mnie bliższe końcowi gry jest wykupienie całości drzewka wynalazków, co potwierdza odpowiedni komunikat. W moim przypadku nastąpiło to wcześniej niż osiągnięcie wspomnianego, końcowego 40. poziomu doświadczenia.

Prócz gotówki zdobywamy także doświadczenie. Wraz z osiągnięciem kolejnego poziomu otrzymujemy jajko, z którego wypadają trzy karty zdolności dla naszych podopiecznych. Możemy wybrać jedną z nich, a następnie ją ulepszać, wzmacniając jej działanie. Czasami trafi się też złota karta, zwiększająca poziom umiejętności nie o jeden, lecz od razu o dwa. Możemy posiadać do pięciu gołębi, a każdemu z nich przypisać jedną z kart zapewniającą specjalną moc, która ładuje się wraz z dokonywanymi kradzieżami. Można ją aktywować, klikając na gołębia lub jego ikonę, lecz uruchamia się także samoczynnie po krótkim czasie, jeśli gracz tego nie zrobi. Dostępnych jest 20 takich kart umiejętności i każdą możemy ulepszyć do 5 poziomu rozwoju. Co dają? Mogą usypiać czujność policjantów, przyciągać monety, wysypywać je z kieszeni przechodniów znajdujących się na trasie przelotu, zwiększać prędkość lotu albo też dokonywać dodatkowej kradzieży. Wybieramy je przed rozpoczęciem kolejnej wyprawy, przydzielając je posiadanym gołębiom.

OCENA: POZYTYWNA = 5.5/10

Tytuł opiera się na dosyć ciekawym pomyśle, który jednak nie do końca sprawdza się przy dłuższej rozgrywce. Po kilkunastu ulepszeniach, gdy dysponujemy już kilkoma gołębiami, na ekranie zaczyna się istne zamieszanie. Wpływa to na dynamikę samej rozgrywki, gdyż skutecznie utrudnia dostrzeżenie zagrożenia w postaci policjantów i łapaczy z siatkami. Ruch mas spłoszonych ludzi powoduje, że ciężko jest rozpoznać otoczenie i zaczynamy atakować niejako na ślepo, bez starannego celowania.

Sama rozgrywka jest nieco niezbalansowana. Na początku zarabianie jest trudne i przypomina uciążliwy grind, zaś pod koniec pieniądze płyną tak szerokim strumieniem, że dochody z jednej wyprawy wystarczają na zakup 1-3 ulepszeń. To nieco osłabia satysfakcję z kupowania kolejnych ulepszeń. Najpierw musieliśmy odbyć kilka wypraw, by móc zakupić jedno ulepszenie, a później nie wiadomo już było, na co wydawać tak duże ilości pozyskanej gotówki… W pierwszych rundach ważne są precyzja, czas dolotu i wybór odpowiedniego celu. Późniejsza gra to zatracenie tego elementu – gołębie wysyła się niejako na ślepo, bo i tak coś upolują, co nieco osłabia ideę podejmowanych wcześniej decyzji.

Zdolności gołębi uzyskujemy niejako na drodze losowości i dają one graczowi możliwość wpływania na samą rozgrywkę. Wraz ze wzrostem liczebności stada i przydzielaniem gołębiom zdobytych umiejętności gra staje się łatwiejsza – głównie dlatego, że ujęcie jednego czy dwóch gołębi nie kończy natychmiastowo wyprawy, pozostawiając nas bez grosza. Pozostałe mogą kontynuować kradzieże, co pozwala zabrać do domu nieco zysków.

Tak więc gra jest grywalna, ale bardzo powtarzalna na utartym schemacie.

Screeny: