RECENZJA YOUTUBE:

=== NIECO O GRZE ===

• STEAM = https://store.steampowered.com/app/4194800/Starvester/?curator_clanid=31951226
• Data wydania = 2 lipca 2026
• Producent = Syphono4
• Wydawca = Future Friends Games
• Gatunek = Inkrementacja, Idlery, Strategiczne, Automatyzacja, Zarządzanie zasobami, Rekreacyjne, Górnictwo, Symulatory, Budowanie, Gospodarka, Zarządzanie, Relaksujące, Kosmos, Science fiction, 2D, Kolorowe, Jednoosobowe, Klimatyczne, Minimalistyczne, Eksperymentalne
• Recenzje użytkowników = Mieszane (720)
• Multiplayer =  BRAK
• Polska wersja językowa = BRAK
• Regularna cena = 25 PLN
• Wsparcie dla pada = BRAK
• Gdzie kupić najtaniej? = https://gg.deals/game/starvester/

Starvester został stworzony przez jednoosobowe studio Syphono4 i wydany na Steam 2 lipca 2026 roku. Jest to inkrementalny idler, w którym rozwijamy kolejne obiekty kosmiczne, zwiększając wydobycie i finalnie szukając miejsca do życia dla ludzkości.

Wizualnie tytuł przypomina produkcje 16-bitowe. Akcja toczy się w kosmosie, a całość opiera się na dosyć uproszczonej grafice przedstawiającej planety oraz inne ciała niebieskie. Dźwięk ogranicza się do kliknięć, potwierdzeń i sporadycznych efektów środowiskowych. Towarzyszy nam również spokojna i relaksująca ścieżka dźwiękowa.

Rozgrywka rozpoczyna się na planecie podobnej do Ziemi, zwanej Vestą. Pomiędzy obiektami, które możemy też nazwać lokacjami, przełączamy się, klikając ich ikonkę w prawym górnym rogu, choć prościej robić to za pomocą przypisanego skrótu klawiszowego. Klikając myszką na planetę, pozyskujemy nasz pierwszy surowiec: paliwo. Jest ono głównie wykorzystywane do wytwarzania dronów, pełniących rolę siły roboczej. Będą one szeroko wykorzystywane przez praktycznie całą grę na niemal każdym obiekcie. Każdy kolejny dron kosztuje coraz więcej, więc w naszym interesie będzie także zwiększanie wydobycia, by móc tworzyć jeszcze więcej jednostek.

Pracę można szybko zautomatyzować, angażując drony do pracy na miejscu — w tym wypadku jako drony-wydobywcy. Istnieje limit przypisanych jednostek, zwykle wynoszący około 200 sztuk, a każda kolejna przydzielona jednostka zwiększa ilość generowanego surowca. Wolumen wydobycia można zwiększyć, odblokowując kolejne poziomy wynalazków, które również mają swój limit.

Aby rozszerzyć działalność na kolejną lokację, czyli nowy obiekt kosmiczny, musimy spełnić warunki widoczne w lewym dolnym rogu ekranu. Zwykle dotyczą one ilości produkowanych jednocześnie lub wyprodukowanych łącznie surowców. Gdy osiągniemy wymagany poziom, gra pozwoli na ewolucję i odblokuje następny obiekt. Tu sytuacja niejako się powtarza, ponieważ uzyskujemy dostęp do kolejnego surowca i musimy wywindować jego produkcję na odpowiedni poziom, dostarczając kolejne partie dronów i zwiększając wydobycie.

Niektóre lokacje odblokują także możliwość zwiększenia procentowej produkcji na już odkrytych planetach, co skutecznie podnosi ilość generowanych surowców. Lokacje są ze sobą powiązane, pozwalając na skuteczne podbijanie rozmiarów produkcji, tym bardziej że każda nowo wytworzona jednostka dronów kosztuje coraz więcej.

Trafimy też na miejsca wydobycia surowców, jak na przykład stację wydobycia asteroidów. Tutaj pozyskane surowce będziemy mogli przetworzyć w odpowiednią rudę, a po uzbieraniu właściwej ilości wytworzyć na przykład Iridium, zwiększające produkcję paliwa, Rhodium dające boost do nauki czy też Paladium zwiększające ilość pozyskiwanego metalu, a także poziom wydobycia samej stacji wydobywczej pracującej na asteroidach. Tak właśnie działają wspomniane synergie, podbijając generowanie surowców w innych lokacjach.

Gra umożliwia także użycie funkcjonalności prestiżu, czyli resetu gry do zera, jednocześnie pozwalając odblokowywać różne funkcjonalności za zdobyte punkty prestiżu. Pozyskujemy je dwutorowo: albo przetwarzając odpowiednią ilość wskazanego surowca, albo realizując zlecone zadania widoczne w lewym dolnym rogu. Są to najczęściej procentowe zwiększenia produkcji surowców na różnych obiektach. I tu pojawia się pierwszy minus, jaki można zarzucić grze: to, co możemy wyklikać w oknie prestiżu, widoczne jest dopiero wtedy, gdy zdecydujemy się z niego skorzystać — nie ma możliwości podejrzenia, co dzięki temu zyskamy, ani ile punktów potrzeba do odblokowania danej funkcjonalności.

Zadaniem gracza będzie więc odblokowywanie kolejnych ciał niebieskich oraz skuteczne zwiększanie ilości pozyskiwanych surowców różnego typu dostępnych w danej lokacji. Łącznie do odblokowania czeka nas 16 różnych obiektów i tu znów pojawia się coś, co odczytuję jako minus: niektórych minerałów nie da się wydobyć bez ponownego przejścia przez prestiż, aby móc odblokować możliwość pozyskiwania nowych surowców.

Rozgrywka jest szybka na początku, a później zwalnia, przekierowując nacisk na kolejne ulepszenia i synergie, pozwalające zwiększać wydajność innych fabryk. Niejednokrotnie napotkamy tu powiązania pomiędzy nimi i właśnie ten późniejszy etap gry może już nie być dla niektórych graczy nazbyt emocjonujący.

Finalnie docieramy do obiektu, jakim jest czarna dziura, a naszym zadaniem staje się stworzenie habitatu wykorzystującego zjawiska fizyczne do generowania niezbędnej energii dla życia człowieka.

OCENA: POZYTYWNA = 5/10

Gra jest dosyć przyjemna — oczywiście dla osób, które lubią idlery — i daje satysfakcjonujące, wciągające poczucie postępu oraz automatyzacji, wynikające z samego procesu rozbudowy, a nie z mocnych zwrotów akcji. Może być ciekawa dla fanów gatunku, ale też nieco rozczarować osoby, które poszukują większej złożoności. Nie napotkamy tu żadnych przeszkód w postaci limitów czasowych, w które trzeba się zmieścić — wystarczy po prostu poczekać, a niezbędna ilość surowców i tak zostanie w końcu uzbierana. Rozgrywka jest relaksująca i ma płynny charakter, a gra stawia na spokojny klimat bez ścigania się z czasem, wsparty ciekawą muzyką i naciskiem na automatyzację oraz zwiększanie wydajności fabryk.

Jeśli szukasz idlera na jeden, dwa, maksymalnie trzy wieczory, to może być tytuł dla ciebie. Proste zasady, dosyć satysfakcjonująca pętla rozgrywki i siła oparta głównie na automatyzacji oraz relaksacyjnym rozwoju, a nie na złożoności mechanik.

Screeny: