RECENZJA YOUTUBE:

=== NIECO O GRZE ===

• STEAM = https://store.steampowered.com/app/1473350/the_Gnorp_Apologue/?curator_clanid=31951226
• Data wydania = 14 grudnia 2023
• Producent = Myco
• Wydawca = Myco
• Gatunek = Idlery, Kliker, Strategiczne, Budowanie, Gospodarka, Zarządzanie, Roguelite, Urocze, Górnictwo, 2D, Rekreacyjne, Pikselowa grafika, Roguelike, Minimalistyczne, Zarządzanie zasobami, Symulatory, Kolorowe, Jednoosobowe, Niezależne, Eksperymentalne
• Recenzje użytkowników = Przytłaczająco pozytywne (9.015)
• Multiplayer =  BRAK
• Polska wersja językowa = BRAK
• Regularna cena = 26 PLN
• Wsparcie dla pada = BRAK
• Gdzie kupić najtaniej? = https://gg.deals/game/the-gnorp-apologue/

(the) Gnorp Apologue to dzieło studia Myco, które swoją premierę na Steam miało 14 grudnia 2023 roku. To kolejny minimalistyczny idler, jaki wpadł w moje ręce.

Wizualnie gra jest bardzo uboga – przypomina klimaty retro 8‑bit i operuje na zaledwie kilku kolorach, głównie białym oraz ciemnym tle. Dźwięki to przede wszystkim odgłosy trafień oraz klikania interfejsu, a w tle przygrywa dosyć jednostajna i monotonna muzyka, która jednak, o dziwo, nie zdążyła mi się znudzić.

Miejscem akcji jest środek planszy, a naszym punktem zainteresowania – dziwna i jednocześnie niezniszczalna skała. Klikając na nią, generujemy wypadające odłamki, które następnie trzeba umieścić w stojącym nieopodal kolektorze – wyglądają jak śniegowe zaspy i po kliknięciu „przeskakują” w prawo, aż trafią do jego wnętrza, co zalicza je do stanu naszego konta.

Rozgrywka zaczyna się od wyboru perków, a potem klikamy w skałę i przepychamy pierwsze odłamki do kolektora. W nim kupujemy pierwsze ulepszenia, które pozwalają zwerbować małe stworzonka zwane „Gnorps”, w zależności od wybranego budynku zyskujące coś w rodzaju specjalizacji, której później nie można zmienić. Podstawowe dwie grupy to “Zbieracze” oraz “Rozbijacze”. Ci pierwsi zajmują się przenoszeniem odłamków do kolektora, zaś Rozbijacze uderzają w kamień wytwarzając odłamki po czym odrzuca ich gdzieś dalej na planszy i bez końca przybiegają na miejsce by powtórzyć czynność. Wyręcza nas to z ręcznym klikaniem w skałę i pozwala scedować naszą pracę na rzecz naszych małych towarzyszy. Możliwych typów zajęć dla naszych stworków jest więcej. Różnią się one cechami takimi jak siła ataku i nakładane efekty.

Każdy z budynków posiada własny zestaw perków do odblokowania lub ulepszenia, a ich liczba rośnie wraz z osiąganiem kolejnych progów – na przykład liczby wybudowanych domków, postawionych obiektów danego typu czy zakupu specyficznych ulepszeń. Odblokowuje to nowe opcje, które dodatkowo rozbudowują mechanikę gry, ale każde kolejne podbicie poziomu kosztuje coraz więcej pieniędzy, a część ulepszeń wymaga też poświęcenia jednego lub więcej Gnorpsów, więc trzeba inwestować w kolejne mieszkania.

Choć gra nie definiuje wymagań to za niejawny cel gry możemy uznać odblokowanie drzewka talentów oraz zdobycie 10 poziomów kompresji – momentu, w którym nasypiemy odłamków w jedno miejsce tworząc kopiec o odpowiedniej wysokości. Wtedy plansza zostaje oczyszczona, zaczynają wypadać kolorowe warianty odłamków, stos rośnie coraz wolniej, a sam głaz potrafi przyciągać fragmenty z powrotem, dodatkowo utrudniając nam robotę.

Naszym głównym zadaniem jest więc zwiększanie wolumenu wydobycia poprzez odblokowywanie odpowiednich ulepszeń i podbijanie ich poziomu. Gra posiada wiki będącą poradnikiem i opisującą zastosowanie każdego z budynków, talentów, statusów oraz ogólne działanie mechanik – warto tam zajrzeć już na samym początku, żeby zrozumieć, jak to wszystko ze sobą współgra.

Dodatkowo gra oferuje system talentów, które odblokowujemy, resetując progres do zera by móc zacząć grę od początku lecz jednak zdobywając dzięki temu punkty prestiżu za utrzymanie odpowiednio wysokiej skali wydobycia przez określony czas. Po restarcie rozpoczniemy nową grę by na początku wybrać jakie z talentów aktywujemy na bieżące podejście. Wpływają one na samą rozgrywkę – jednak nie należy wybierać na ślepo lecz wybrać takie talenty, które wspomogą nasz styl gry i używane przez nas umiejętności oraz budynki. Nie wszystkie trzeba budować a niektóre są wręcz zbędne marnując naszych pracowników wymaganych do postawienia konstrukcji.

OCENA: POZYTYWNA = 5/10

To przyjemny, ale dość szybko nużący tytuł – już po 2–3 godzinach poznamy prawie wszystkie mechaniki i rozgrywka zaczyna być powtarzalna, praktycznie bez regrywalności. Minusem jest też to, że sposób działania niektórych elementów trzeba samemu „rozgryźć” metodą prób i błędów, choć można to częściowo nadrobić czytając Wiki oraz poradniki społeczności.
​
Z plusów można tu wymienić fajny klimat retro, ciekawą mechanikę, którą modyfikujemy w trakcie oraz system talentów tworzący w zespoleniu ciekawe buildy. Z minusów to przede wszystkim duża powtarzalność i brak regrywalności oraz zagmatwana mechanika zdobywania prestiżu (i akurat ona mnie najbardziej rozczarowuje).

​Ogółem to dosyć przyjazny klikacz, który dobrze sprawdza się w tle – okno można zminimalizować, a akcja dalej toczy się sama. Fajna gra na kilka godzin, maksymalnie jeden wieczór, jeśli szukamy prostego idlera i nie oczekujemy długoterminowego progresu.

Screeny: